text
stringlengths
0
4.01k
எமது நாட்டை ஆண்ட மன்னர்கள்‌ தமது
அயல்‌ நாடுகளுடனும்‌ சில வேளைகளில்‌ தூர
நாடுகளுடனும்‌ நட்புறவுத்‌ தொடர்புகளை வைத்‌திருந்தனர்‌.
காலத்திற்குக்‌ காலம்‌ இத்தொடர்புகள்‌
இடம்பெற்ற பிரதேசங்கள்‌ மாற்றமடைந்தன.
இந்தியா, அரேபியா உட்பட ஏனைய ஆசிய
நாடுகளுடன்‌ ஆதி காலத்தில்‌ இருந்தும்‌ ஐரோப்பிய
நாடுகள்‌ சிலவற்றுடன்‌ அண்மிய நூற்றாண்டுகளில்‌
இருந்தும்‌ தொடர்புகள்‌ இருந்து வந்தன. இலம்பகர்ண
அரசர்களுள்‌ புகழ்பெற்ற முதலாம்‌
கஜபாகு மன்னன்‌ (கி.பி. 114 - 136) பத்தினி
தெய்வக்‌ கோயில்‌ ஒன்றின்‌ திறப்பு விழாவிற்கு
தென்னிந்தியாவில்‌ சேர இராச்சியத்திற்கு வந்ததாக
அந்நாட்டுக்‌ கல்வெட்டுக்களில்‌ கூறப்பட்டுள்ளது.
சில வேளைகளில்‌ இவ்வரசியல்‌ சுற்றுலாவின்‌
நோக்கம்‌ இரு நாடுகளுக்குமிடையே அரசியல்‌
உறவுகளை மேம்படுத்திக்கொள்வதாக இருந்‌திருக்கலாம்‌.
பாதிகாபய அரசனால்‌ (கி.மு. 22 - கி.பி. 07) உரோம
நாட்டிற்கு தூதரக அதிகாரிகளை அனுப்பியதற்கான
குறிப்பு மகாவம்சத்தில்‌ உள்ளது. ௬வன்வெலி தாது
கோபத்திற்கு பூஜை செய்வதற்குத்‌ தேவையான
கண்ணாடி மணிகளைப்‌ பெற்று வருவதற்காகவே
இவர்கள்‌ அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர்‌.
இ.பி. 8 ஆம்‌, 9 ஆம்‌ நூற்றாண்டுகளில்‌ இந்நாட்டு
ஆட்சியாளர்கள்‌ சீனாவுடன்‌ நெருக்கமான உறவுகளை
ஏற்படுத்திக்‌ கொண்டனர்‌. இக்காலத்தில்‌
எமது நாட்டுத்‌ தூதுவர்கள்‌ சீனாவுக்குச்‌
சென்று வந்தனர்‌. ஆறாம்‌ அக்கிரபோதி மன்னன்‌
ஆட்சிக்‌ காலத்தில்‌ இத்தொடர்புகள்‌ மிகவும்‌
பலப்பட்டிருந்தன. அக்காலகட்டத்தில்‌ இலங்கை
இராஜதந்திரிகள்‌ இருபது முறை சேனாவுக்கு
விஜயத்தை மேற்கொண்டிருந்தனர்‌. வியாபாரத்‌
தொடர்புகளை வளர்த்துக்‌ கொள்வது இவர்களின்‌
மூல நோக்கமாக இருந்தாலும்‌ கலாசாரத்‌ தொடர்பு
களிலும்‌ செல்வாக்குச்‌ செலுத்தினர்‌.
இலங்கை தமது அயல்நாடுகளஞுடன்‌ மேற்‌
கொண்ட உறவுகளில்‌ திருமணத்‌ தொடர்புகள்‌ முக்கியமானவையாகும்‌.
இந்தியாவின்‌ பலம்‌ வாய்ந்த நாடுகளான கலிங்கம்‌, பாண்டிய நாடு
என்பவற்றுடன்‌ மேற்கொள்ளப்பட்ட திருமணங்‌கள்‌
தொடர்பாக வம்சக்‌ கதைகள்‌ கூறுகின்றன.
முதலாம்‌ விஜயபாகு மன்னன்‌ (கி.பி. 1070 - 1110)
கலிங்க இளவரசி திரிலோக சுந்தரியைத்‌ திருமணம்‌
செய்து கொண்டதோடு தனது சகோதரியான
மித்தா இளவரசியை பாண்டிய இளவரசனுக்கு
மணமுடித்துக்‌ கொடுத்ததன்‌ மூலம்‌ தனது அரசியல்‌
பலத்தை உறுதிப்படுத்தி இருக்கலாம்‌
சமயம்‌, மொழி ரீதியில்‌ வேறுபட்டிருந்தாலும்‌
தமது அண்டை நாட்டுப்‌ பிரஜைகளுடன்‌
நம்பிக்கையுடன்‌ செயற்படுவது எமது புராதன
ஆட்சியாளர்களின்‌ வெளிநாட்டுக்‌ கொள்கையில்‌
தெளிவாகத்‌ தெரியும்‌ இயல்பாகும்‌. முதலாம்‌
விஜயபாகு மன்னரால்‌, பொலன்னறுவையில்‌
கட்டப்பட்ட தலதா மாளிகையின்‌ பாதுகாப்புக்‌
காக வேளைக்காரப்‌ படையை நியமித்தது இதற்குச்‌
சிறந்ததொரு உதாரணமாகும்‌. இவர்கள்‌ தென்‌னிந்தியாவில்‌
இருந்து வந்து சம்பளத்திற்காக பணியாற்றிய
படையினராவர்‌.
கி.பி. 10 ஆம்‌ நூற்றாண்டின்‌ பிற்காலத்தில்‌ எங்களது
மன்னர்கள்‌ அரபு நாடுகளுடன்‌ மிக நெருக்கமான
உறவுகளை ஏற்படுத்திக்‌ கொள்கையில்‌ அராபிய
வணிகர்களின்‌ தலைமையில்‌ அக்கால இந்து
சமுத்திரத்தில்‌ இடம்பெற்ற வர்த்தக நடவடிக்‌கைகளுக்கு
இலங்கையின்‌ ஒத்துழைப்பை உறுதி
யாகப்‌ பேணிக்கொள்வதே அதன்‌ நோக்கமாக
இருந்தது. கி.பி. 9 ஆம்‌ நூற்றாண்டில்‌ வாழ்ந்த
அராபிய வரலாற்று ஆசிரியரான அல்‌ - பல
சூரியின்‌ குறிப்புகளின்படி அக்கால சிவப்புத்‌
தீவின்‌ (இலங்கையின்‌) மன்னர்‌, இஸ்லாமிய அரசர்களுடன்‌
பரிசுகளைப்‌ பரிமாறிக்‌ கொண்டதாகத்‌
தெரிகின்றது.
சுருங்கக்கூறின்‌ புராதன காலத்தில்‌ இந்நாட்டில்‌
நிலவிய நிர்வாகத்தின்‌ தலையாய நோக்கங்களாக
இருநீதவை, நாட்டு மக்களிடையே சமாதான
சகவாழ்வை உருவாக்குதலும்‌ அவர்களுடைய
நலன்களைக்‌ கவனித்தலும்‌ தாய்நாட்டின்‌ பாதுகாப்பும்‌
மக்களுடைய எதிர்கால நல்வாழ்வுக்காக
நாட்டின்‌ ஒருமைப்பாட்டைப்‌ பாதுகாத்தலுமாகும்‌.
தங்களது அயல்‌ நாடுகளுடன்‌ நல்லுறவுடன்‌
செயற்படுவதற்கும்‌ அவர்கள்‌ தூர நோக்குடன்‌
செயற்பட்டுள்ளமை தெரிய வருகின்றது.
4.2. பொருளாதாரம்‌
நாட்டு மக்களில்‌ பெரும்பான்மையானோர்‌
கிராமங்களிலேயே வாழ்ந்தனர்‌.
அக்கிராம வாசிகளின்‌ வாழ்க்கை இன்றைய சமூகத்துடன்‌
ஒப்பிடுகையில்‌ மிகவும் எளிமையானதாக
இருந்தது.அனேகமானோரின்‌ வாழ்வாதாரத்‌
தொழிலாக விவசாயமே காணப்பட்டது.
சிலர்‌ சேனைப்‌ பயிர்ச்‌ செய்கைகளிலும்‌ ஈடுபட்டதோடு
பலரும்‌ நெற்செய்கையிலேயே ஈடுபட்டு
வந்தனர்‌. மந்தை வளர்ப்பும்‌ வாழ்வாதாரங்களுள்‌
ஒன்றாக இருந்தது. இவற்றுடன்‌ பல்வேறு